Οδυρμοί, σχετλιασμοί και λίγοι θειασμοί.

INVITATION_Lamentations_W

Lamentations, hoots and a few jubilations / Οδυρμοί, σχετλιασμοί και λίγοι θειασμοί
RE-culture 2, 1/9 – 31/10 2013, Skagiopouleio Foundation, Koritsas & Agion Saranta, 26222, Patras
Michael Adamis Katerina Fanouraki Maria Glyka Jim Hobbs Karem Ibrahim Fotini Kalle KavecS (Vana Kostayiola, Kostis Stafylakis) Dimitris Rentoumis Vassilis Vlastaras
curating: metaoccupy

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ

Ο κόσμος είχε μαζευτεί από νωρίς στο κέντρο της πλατείας. Όλοι φορούσαν μαύρα. Ήρθαν για το τελευταίο αντίο στο μεγάλο ηγέτη. Κάποιοι συγκέντρωναν το πλήθος σε πηγαδάκια και έβγαζαν λόγους. Υπόσχονταν ότι το πνεύμα Του θα ζει αιώνια μέσα από πράξεις αυτοθυσίας και προσφοράς. Κάποιοι φώναζαν «δώστε τον στον λαό», «ανήκει σε μας». Σε ένα στενό δρόμο παραδίπλα εμφανίστηκαν δύο φιγούρες με κόκκινες γραβάτες και γυαλιά ηλίου. Ένα κομμάτι του πλήθους τους πήρε στο κυνήγι. Ένας ηλικιωμένος ανέβηκε σε μια καρέκλα που έκλεψε από γειτονικό καφενείο. Φώναξε, «φέρτε τους εδώ, θα τους κηδέψουμε κι αυτούς». Κάποιοι φώναξαν τα συνεργεία των τηλεοπτικών καναλιών. Οι καμπάνες ξεκίνησαν να χτυπούν. Ένας ιερέας στο μικρόφωνο: «σήμερα είναι η τελευταία τους μέρα, θα κατέβουν να τους δούμε». Χειροκροτήματα. Κάποιοι τραγουδούσαν με κιθάρες. Είχαν λευκή μπογιά στο πρόσωπο.

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Το πλήθος ωρυόταν στις κερκίδες, κόντρα στο φως του ήλιου, την στιγμή που ο ηρωικός παίχτης σφάδαζε από χαρά και έτρεχε να πέσει πάνω στις ιδρωμένες αγκαλιές των συντρόφων του. Οπαδοί και παίχτες τέτοιες στιγμές γίνονται ένα και οι ιαχές τους ανταγωνίζονται την θέλησή τους για κατάκτηση και επιβολή. Και οι απέναντι, οι μισητοί εχθροί; Πρώτος τους φώναξε ένας ρωμαλέος με τατουάζ, «Ξεσκισμένοι!». Τότε όλοι γύρισαν σ’ αυτούς, «Ψοφίμια θα πεθάνετε!». Κόρνες, νταούλια, σφυρίγματα, φανφάρες… χαρά και μίσος. Ξεχύθηκαν στους δρόμους, «δεν υπάρχει άλλος κανένας», τραγούδια και λοιδορίες σε όποιους συναντούσαν κάπως εκλεπτυσμένους ή που καμώνονταν τους εκλεπτυσμένους. Γέμισαν οι δρόμοι τσίκνα και τα ουρητήρια κάτουρα, ένοιωθαν «σκληροί» μεταξύ «σκληρών».

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ

Ήταν ένας contemporary παπαράτσι. Πόσταρε ανά πάσα στιγμή τον διπλανό του στον επόμενο, τα απαίσια παπούτσια της μπροστινής του στην ουρά της εφορίας, τις τιμές των μανιταριών πλευρώτους στην λαϊκή, τη θέα της ακρόπολης από το αυτοκίνητό του, τον κήπο του μεγάρου μουσικής λικνιζόμενος με μαραβέγια ιλεγκάλ. Γίνε contemporary όλα του φώναζαν…Οπτικά ποιήματα περίμεναν να ξεπηδήσουν από τα πλήκτρα του… ήξερε πως να γράψει σωστά: ο χρόνος έτρεχε με άλλη ταχύτητα, ο ίδιος γινόταν έρμαιο της σκέψης του, μια σκέψη εμπλουτισμένη με εκατοντάδες επίθετα να κοσμούν τα ουσιαστικά του, ένας καταιγισμός πληροφοριών που ανεπεξέργαστες τις έπαιρνε και τις έδινε, ανταλλαγή κάθαρσης το έλεγε, λέξεις έτοιμες να διαχυθούν, να επηρεάσουν γενιές, να διαμορφώσουν αισθητικές, να διαγράψουν ημικύκλια ανά την υφήλιο, να πάνε Ταϋλάνδη και να μεταφραστούν αυτόματα, να αλλάξουν μονομιάς με το autocorrect πριν καλά-καλά γραφτούν. Και ήταν έτοιμος για αυτές τις αλλαγές, στο ρινγκ της ζωής πάλευε να τα καταφέρει και… χαχά χαχά μια φωνή γελούσε εκεί κοντά… χαχά χαχά και σκούπισε στωικά τα οπτικά σκατά του πεζοδρομίου του στον κήπο του διπλανού του!

ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

“Ο εγκέλαδος χτύπησε απροειδοποίητα” “μεγάλη δημοκρατική παράταξη” “αντιλαϊκής πολιτικής” όταν ”πολίτης αγνώστων στοιχείων” έριξε “άπλετο φως”, σύμφωνα πάντα “με πληροφορίες κυβερνητικών κύκλων”, σε “επιχείρηση πολιτικής εξαπάτησης της κοινωνίας”. “Η αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό” για την εύρεση των υπευθύνων ενώ “δρακόντεια μέτρα ασφαλείας” για την “προστασία των πολιτών” εξέδωσε η “κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας” που συστήθηκε “ύστερα από αίτημα των πολιτών”. “Να υψωθεί δημοκρατική ασπίδα προστασίας” και “να αφεθεί η δικαιοσύνη να επιτελέσει το έργο της” ζήτησε πρώην πρόεδρος “προοδευτικού κόμματος”. Διότι “Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΟΥΤΕ ΦΟΒΑΤΑΙ ΟΥΤΕ ΚΙΟΤΕΥΕΙ» φώναξε «πλήθος πιστών που συγκεντρώθηκε για να διαμαρτυρηθεί παρά το δριμύ ψύχος» δημιουργώντας «έμφραγμα στο κέντρο της πόλης» και ζητώντας την «επίρριψη ευθυνών». Στα ύψη και φέτος η τιμή του πασχαλινού οβελία. Ένα θέμα που θα συζητηθεί…

συνεχίζεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s